Rassendag 2015  SPC

Zo`n vijfentwintig fokkers en keurmeesters hadden de weg naar de rassendag in ons nieuwe onderkomen in Tiel weten te vinden. Geen aantal waarvan je achterover slaat, maar voldoende om een vruchtbare samenkomst mee te kunnen houden.

De rassendag over de Kleurpostduif en de American Showracer op 25 april jl. was ook een nuttige en leerzame dag, waar wel voor het merendeel Showracerfokkers op af kwamen, en het aantal keurmeesters en fokkers van Kleurpostduiven viel wat tegen, dat hadden er best wat meer mogen zijn. Prettig was het, dat iedereen tot het einde toe bleef en mee deed aan de discussie.

Begonnen werd met een ras bespreking door Gerard Adriaanse over de Kleurpostduif, bijgestaan door Barry Croes, die de fraaie PowerPoint presentatie had gemaakt. Op de achtergrond was Daan    stand-by om zo nodig te assisteren.

Dat het vooral handelde over het type, waar we hopen de komende jaren meer eenheid in te krijgen begrijpt u wel. Zeker na de tentoonstellingen in de achter ons liggen de twee jaar dat het ras erkend is, en waar een grote diversiteit aan typen te zien was. Gerard slaagde er prima in aan zijn gehoor duidelijk te maken wat de bedoeling is, een niet te grote en niet te kleine gewone postduif vliegbereid in houding. In de nabije toekomst gezegend met alle mogelijke kleuren en tekening patronen. Tenminste wanneer de NBS alle kleuren vrij geeft, mits ze genetisch te benoemen zijn.

We zullen dan mogelijk af moeten van namen als Choco`s enz. maar ook dat is een kwestie van wennen.

Ook de kop verdiende en kreeg veel aandacht, omdat de vloeiende kopbelijning niet op alle dieren een vanzelfsprekendheid is. Nog veelvuldig is te zien dat dieren niet van postduiven af stammen, maar van zeer verschillende sierduivenrassen. Soms moest je zelfs goed kijken om te zien of het niet een vreemde ras vertegenwoordiger was. Een eigenlijk wel logische stand van zaken in zo`n kort tijdsbestek.

We hebben door deze voordracht, wel een juist beeld van type en kop van deze nieuwe loot aan de SPC stam.

Vervolgens mocht ik de American Showracer bespreken, in de wandelgangen wordt het ras meestal gewoon Showracer genoemd omdat de beide andere rassen die zich Showracer laten noemen, in ons land of niet erkend, of gewoon totaal onbekend zijn. Ik heb er niet zo`n moeite mee om gewoon de naam Showracer te gebruiken, In Amerika en Engeland ligt dit compleet anders, daar zijn de Ultra Light en de Engelse Showracer wel als zelfstandig ras erkend. Hier dus niet, en het ziet er ook niet uit dat dit op korte termijn zal gebeuren. Overigens kennen wij de Engelse Showracer als Show postduif binnen de NPO.

De bedoeling om heel veel plaatjes te laten zien van dieren die de afgelopen jaren hoog beoordeeld waren lukte goed, zowel de Nederlandse als de Duitse winnende dieren toonden veelal ronde kopbelijningen en lompe niet al te elegante types.

De meegebrachte import dieren van Rocco, de kruising American x Duitse Showracer van ondergetekende en de Dieren uit de afstamming van Hartmut Bauer van Barry Croes, lieten heel goed zien waar we in de nabije toekomst naar toe moeten.

Ook de stemming onder de fokkers liet niets aan duidelijkheid te wensen over, waar het om kop en type gaat. Met andere woorden, ronde koppen met spitse snavels en plompe lichamen met een diepe voor de vleugenboeg uit komende borst gaan tot het verleden behoren. Op het komende keurmeester congres krijgt dit een vervolg, en op onze jongdierendag zijn beslag naar we hopen.

Jos De Poel.

                     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                          

 

 

          Naar KPD